از فهمیده چه فهمیده ایم ؟

سال 66 برای اعزام به ستاد مربوطه رفتم ولی از سنم ایراد گرفتند،‌ گفتم: من نیروی ایمان و عشق دارم و شما آن را نمی بینید. می خواهم همسنگر « حسین فهمیده » باشم تا روز قیامت یقه ما بچه های سیزده ساله را نگیرد.

 -   خلاصه با زبان ریختن و پارتی بازی رفتم جبهه.

    موقع عملیات كه شد و می خواستند نیروها را از "دزفول" به غرب ببرند دوباره سن و سال اسباب درد سرمان شد. به مسئول پنجاه ساله ای كه می گفت شما نمی خواهد بیایید گفتم: شما اگر مهمان منزلتان بیاید گل پژمرده را جلویش می گذارید یا غنچه تازه شكفته و شاداب را. (فهمید چه می خواهم بگویم) گفت: حالا دیگر ما پژمرده شده ایم! امان از زبان شما بسیجیها. دیگر چیزی نگفت.

از کتاب فرهنگ جبهه جلد سوم (شوخ طبعی ها) نوشته سید مهدی فهیمی

  

ادامه در ادامه مطلب

ادامه مطلب

شهید فهمیده دوازده ساله بود كه حوادث كردستان پس از انقلاب اتفاق افتاد. او كه عاشق امام و انقلاب بود خود را به كردستان رساند، اما به دلیل سن و سال كمش او را بازگرداندند.

با شروع جنگ تحمیلی، در همان روزهای نخست، تصمیم می‌گیرد به جبهه برود و با سختی فراوان عازم خرمشهر می‌شود و با وجود سن و سال كم به فرماندهان ثابت می‌كند كه لیاقت و شهامت حضور در جبهه را دارد. او در همان مدت كوتاه رشادت‌های فراوانی از خود نشان داد.

 

نحوه شهادت در ادامه مطلب

ادامه مطلب

سخنان در ادامه مطلب

ادامه مطلب

شعری برای شهيد محمید حسین فهميده

«دست حق پشت و پناهت اي پسر

دين و ايمان تكيه گاهت اي پسر»

آن بسيجي نبض فردا را گرفت

نبض فردايي فريبا را گرفت

رفت تا در جبهه ها زيبا شود

نيمه گم گشته اش پيدا شود

خاك ايران را حمايت مي نمود

خونفشاني را روايت مي نمود

«تكه اي از آسمان مال من است

راه پرواز من از اين روزن است»

جبهه درها را به رويش باز كرد

او خودش را تا خدا آغاز كرد

بوي باروت و مسلسل، بوي خون

جانفشاني هاي پي در پي، جنون

واحد پول جنون پروانگي است

شعله هاي آتش و ديوانگي است

يورش دشمن، شقايقهاي سرخ

عشق تا اوج دقايقهاي سرخ

تانكها ناگاه پيدا مي شوند

بي خدا يي ها هويدا مي شوند

جز اسارت چاره اي ديگر نبود

نوجوان اما پر از دلدادگي است

او پر از انگيزه آزادگي است

داخل دستان او نارنجكي است

واي! اين با زندگي بيگانه كيست؟

او كه اين سان مست و بي پروا شده

او كه اين سان عاشق و شيدا شده

سنگر خود را رها كرد و پريد

پرده هاي خواب و رويا را دريد

تانك دشمن ناگهان آتش گرفت

نقشه گردنكشان آتش گرفت

يك كبوتر از ميان شعله ها

آسمان – پرواز آبي تا خدا  

رضا حداديان

 

 

 

 

ادامه مطلب

طول زندگي چندان مهم نيست كه عرض زندگي! در عرض زندگي است كه اندازه انسانيت افراد و ميزان اثرگذاري آنها در فرآيند كمال بخشي انساني مشخص مي شود. بسيارند كه عمر از يك قرن مي گذرانند اما به اندازه يك قران، ارزشي بر انسانيت نمي افزايند اما هستند بزرگاني كه قبل از آنكه «شناسنامه» بزرگي آنها را نشان دهد، «شناسه هاي» انساني آنها را در اوج به تماشا مي گذارد و از آنها اسوه هايي فرازماني مي سازد.«حسين فهميده» قاسم كربلاي دفاع مقدس، از آن بزرگاني بود كه طي لارض كرده ره صد ساله را يك شبه مي پيمايند و در عرض زندگي خود «انسان كمال يافته» را عرضه مي كنند و خود مدل اينگونه انسان شده وفرا ديد نسل پويا و جوياي امروز و فردا قرار مي گيرند و نسل ها را در عصرها به سمت چگونه زيستن و چگونه مردن هدايت مي كنند. نقش «فهميده» ها فراتر ازآنكه نظامي باشد درنظم ساختاري انساني خود را به تماشا مي گذارد و اين نقش است كه هندسه مسئوليتي ما را مشخص مي كند و به گفته خاتمي «بايد به ياد اين بود كه شهيدان چه نقشي داشتند و ما چه مسئوليتي در قبال خون آنان داريم» اين مسئوليت شناسي بايد ما را به مسئوليت پذيري هم بكشاند تا در برابر آنچه مسئوليم كم نگذاريم به ياد داشته باشيم فهميده ها براي چه اهدافي به خون خفتند و امروز به روي لاله هاي روئيده  از انديشه واهدافشان پا نگذاريم. آنها نرفتند كه برخي ماندگان وامانده جناحي از خون آنها سوء استفاده كنند! نرفتند كه كساني بمانند و در رفتن آنها سود خويش را بجويند و عافيت آباد خود را بر آنها بنا كنند بلكه همانطور كه رئيس جمهور گفت «بالاترين سرمايه ها را به خاطر اين كشور از دست داده ايم، اينها براي حفظ اصل نظام رفتند و ادامه راه آنان اين است كه از انقلاب و مرز و بوم دفاع كنيم آنها رفتند تا كرامت ايراني مسلمان محفوظ بماند و كسي به نخوت و غرورو تكبر براين خاك خدايي گام ننهد و حرمت انسان را به عنوان ناموس خلقت لكه دار نكند. آنها رفتند تا بيگانه براين ملك چنگ نيندازد و صد البته خودي نيز بايد حرمت اين خونها را با حرمت نهادن به اهداف آنها پاس بدارد و گذراندن كم هزينه تر انقلاب و ايران از دالانهاي توطئه جهاني و تكريم مردم و حرمت گذاري حقوق آنها از جمله اهداف عدالتخواهانه شهدا است كه واجب الحرمه و واجب الرعايه است. پس پاس بداريم اين حرمت را و اين اهداف را مخصوصا دراين سخت هنگامي كه دشمن خود را يكه تاز مي داند و دندانهايش به كينه باز و صد البته نبايد از ياد برد كه ايران به هر زمان و به هرگونه، «فهميده» بسيار دارد كه فهم بلوغ يافته خود را به بهترين وجه نشان دهند.

ادامه مطلب